Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Ιερό Προσκύνημα στον Άγιο Ιωάννη Ρώσο- Όσιο Δαΰδ- Άγιο Πορφύριο


Την Δευτέρα 13 Νοεμβρίου 2017 η Ενορία μας πραγματοποίησε Διήμερη  Προσκυνηματική Εκδρομή με τρείς Πνευματικούς Σταθμούς.
Αρχικά επισκεφθήκαμε την Ιερά Μονή του Οσίου Δαΰδ στην Εύβοια όπου ετελέσθη ο Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας, Ιερά Παράκληση και Τρισάγιο στον τάφο του μακαριστού Γέροντος  π. Ιακώβου Τσαλίκη.
 Εν συνεχεία κατευθυνθήκαμε προς το Προκόπι Ευβοίας  στο οποίο βρίσκεται το Ιερό σκήνωμα του Οσίου Ιωάννου Του Ρώσου.  Εκεί την επομένη ημέρα ετελέσθη η Θεία Λειτουργία και η Ιερά Παράκλησις μπροστά στην Λάρνακα του Αγίου.
Τέλος κατά την επιστροφή μας επισκεφθήκαμε το Μοναστήρι του Αγίου Πορφυρίου στον Ωρωπό Αττικής όπου πήραμε την ευλογία από το χώρο στον οποίο έδρασε κατά μεγάλο διάστημα της ζωή του ο Άγιος.




















ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ 18-11-2017 ΩΡΑ 17:00




ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΙΣ 18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017 ΚΑΙ ΩΡΑ 5:00M.M. ΕΩΣ 8:00Μ.Μ   ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΑΓΑΠΗΣ   

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΗ ΧΕΙΜΕΡΙΝΗ ΑΙΜΟΛΗΨΙΑ. ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΩΓΗ ΣΑΣ Σ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΑΡΕΣΤΟ, ΑΝΟΔΥΝΟ, ΑΝΕΞΟΔΟ  ΚΑΙ ΟΛΙΓΟΛΕΠΤΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΜΑΣ!!!  


ΔΩΣΕ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΣΩΣΕ  ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ  ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ!

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ 20/11/2017 (ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ)


    

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

(20/11/2017)



ΔΕΥΤΕΡΑ  ΒΡΑΔΥ: ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΘΑ

ΓΙΝΕΙ ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ

ΤΩΝ  ΕΙΣΟΔΙΩΝ  ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ.


ΑΠΟ ΩΡΑΣ 8.30 μ.μ -12.30 πρωινή





Λίγα λόγια για την Εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου ....


Τη Μητέρα του Χριστού την αισθανόμαστε σαν τη δική μας μητέρα, γι’ αυτό την τιμούμε και τη γιορτάζουμε πολλές φορές το χρόνο.


Στις 21 Νοεμβρίου γιορτάζουμε τα Εισόδια της Θεοτόκου. Πατέρας της Παναγιάς μας ήταν ο Ιωακείμ και μητέρα της η Άννα. Μέχρι τα βαθιά τους γεράματα δεν είχαν αποκτήσει παιδί. Υποσχέθηκαν λοιπόν, στο Θεό, πως αν τους χαρίσει ένα παιδάκι, μόλις γίνει τριών ετών θα το αφιερώσουν στο ναό Του. 

Το κοριτσάκι που απέκτησαν οι ευσεβείς αυτοί άνθρωποι το ονόμασαν Μαρία. Όταν έγινε τριών ετών, οι γονείς της την οδήγησαν στην εκκλησία. Αυτή η είσοδος της Μαρίας στο ναό ονομάστηκε «Εισόδια της Θεοτόκου». 

Την υποδέχτηκε ο Αρχιερέας Ζαχαρίας, ο οποίος την οδήγησε στο ιερό του Ναού, στα Άγια των Αγίων. Δώδεκα χρόνια έμεινε η Παναγία μας στο ναό. 

Η Παναγία είναι η μόνη γυναίκα σ’ όλο τον κόσμο που συγκέντρωνε όλες τις αρετές, ήταν δηλαδή «κεχαριτωμένη». Αυτήν την κεχαριτωμένη και καθαρή από αμαρτίες παιδούλα, διάλεξε ο Θεός και την αξίωσε να γεννήσει το Σωτήρα του κόσμου, το Χριστό μας.



   ΕΚ ΤΟΥ ΝΑΟΥ 

Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Ιερά Παράκλησις και Μνημόσυνο των Κτητόρων- Αγίου Αρσενίου 2017



Την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017 ανήμερα της Εορτής το απόγευμα τελέστηκε στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Αρσενίου η Ιερά Παράκληση και το Μνημόσυνο των Κτητόρων του Ιερού Ναού υπό του Αρχιμανδρίτου π. Αμβροσίου Γκουρβέλου (προϊστάμενου του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Ευαγγελιστρίας Πατρών ) με τη συμμετοχή Ιερέων και πλήθους ευσεβών χριστιανών.













Χρόνια πολλά! 
Ο Άγιος αρωγός μας...!

Αρχειρατική Θεία Λειτουργία- Εορτή Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου


Την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου το πρωί o Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης  κ. Χρύσανθος λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πατρών επί τη εορτή του Παρεκκλησίου αυτής Οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου.
Στην Θεία Λειτουργία συμμετείχαν
αρκετοί Ιερείς,  πλήθος κόσμου και το 8ο Γυμνάσιο (Τριάντιος Σχολή) της Ενορίας μας.
Την παραμονή ετελέσθη Ιερά Αγρυπνία  υπό του Αρχιμανδρίτου π. Θεοκλήτου Παντελίδη μετα του Διακόνου Παϊσίου από την Ιερά Μονή Γηροκομείου και άλλων Ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως  και με την συμμετοχή πολλών Προσκυνητών.
Ανήμερα το απόγεμα θα τελεσθεί Ιερά Παράκλησης και Μνημόσυνο των Κτητόρων ώρα 17:00 


Θα τεθούν Ιερά Λείψανα του Οσίου προς προσκύνηση των πιστών! 
















Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ (ΦΩΤΟ)



Με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια η πόλη των Πατρών τιμά την μνήμη του Οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου στην Ενορία της Αγίας Τριάδος Πατρών όπου υπάρχει και Παρεκκλήσιο του Αγίου.
Την παραμονή της εορτής Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2017 τελέσθηκε Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετά αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος υπό του Αρχιμανδρίτου π. Κωνσταντίνου Θεοδωρόπουλου.
Κατά την διάρκεια του Εσπερινού είχε τεθεί προς προσκύνηση τεμάχιο Ιερού Λειψάνου του Αγίου Αρσενίου.
Εν συνεχεία θα τελεστεί Ιερά Αγρυπνία 21:30 -00:45 .

Λίγα λόγια για τον Άγιο :

 Ο Οσιότατος Αρσένιος ο Καππαδόκης γεννήθηκε γύρω στα 1840 στα Φάρασα ή Βαρασιό, στο Κεφαλοχώρι των έξι Χριστιανικών χωριών της περιφερείας Φαράσων της Καππαδοκίας. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι σε αρετές και μέτριοι σε αγαθά. Είχαν αποκτήσει δύο αγόρια, τον Βλάσιο και τον Θεόδωρο (τον Άγιο Αρσένιο).
 Από μικρή ηλικία έμειναν ορφανά και τα προστάτεψε η θεία τους, αδελφή της μητέρας τους. Ένα θαυμαστό γεγονός που συνέβηκε στα παιδιά και την θαυματουργική διάσωση του μικρού τότε Θεόδωρου από τον Άγιο Γεώργιο που τον έσωσε από βέβαιο πνιγμό, είχε ως αποτέλεσμα, για τον μεν Βλάσιο να δοθεί με τον δικό του τρόπο στον Θεό, να τον δοξολογεί ως δάσκαλος της Βυζαντινής Μουσικής και κατέληξε αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, για τον Θεόδωρο δε να θέλει να γίνει καλόγερος. Στη συνέχεια μεγαλώνοντας, στάλθηκε στη Νίγδη και μετά στη Σμύρνη όπου τέλειωσε τις σπουδές του.

 Στα είκοσι έξι του περίπου χρόνια πήγε στην Ιερά Μονή Φλαβιανών του Τιμίου Προδρόμου όπου αργότερα κάρηκε Μοναχός και πήρε το όνομα Αρσένιος. Δυστυχώς όμως δε χάρηκε πολύ την ησυχία του, διότι εκείνη την εποχή είχαν ανάγκη μεγάλη από δασκάλους και ο Μητροπολίτης Παϊσιος ο Β΄, τον χειροτόνησε Διάκο και τον έστειλε στα Φάρασα για να μάθει γράμματα στα εγκαταλειμμένα παιδιά. Αυτό φυσικά γινόταν στα κρυφά, με χίλιες δυο προφυλάξεις, για να μη μάθουν τίποτε οι Τούρκοι.

 Στο τριακοστό έτος της ηλικίας του χειροτονήθηκε στην Καισαρεία πρεσβύτερος με τον τίτλο του Αρχιμανδρίτου και την ευλογία ως Πνευματικός. Άρχισε πια η πνευματική του δράση να γίνεται μεγαλύτερη και να απλώνεται. Με την άφθονη Θεία Χάρη που τον προίκισε ο Θεός θεράπευε τις ψυχές και τα σώματα των πονεμένων ανθρώπων. Είχε πολλή αγάπη στον Θεό και προς την εικόνα Του, τον άνθρωπο και όχι στον εαυτό του, διότι , όταν έβλεπε πολύ πόνο και καταπίεση Τουρκική, η αγάπη τον έβγαζε έξω από τον εαυτό του και έξω από το χωριό του και αγκάλιαζε και τα γύρω χωριά.

 Θεράπευε αδιάκριτα τον ανθρώπινο πόνο όπου τον συναντούσε σε Χριστιανούς ή Τούρκους. Για τον Άγιο δεν είχε καμιά σημασία, διότι έβλεπε στο πρόσωπό τους, την με πολλή αγάπη πλασθείσα εικόνα του Θεού. Αναρίθμητα είναι τα θαύματα που επετέλεσε ο Άγιος με τη Χάρη του Θεού. Στείρες γυναίκες τεκνοποιούσαν, αφού τις διάβαζε ευχή ή έδιδε «φυλακτό» που ήταν ένα κομμάτι χαρτί γραμμένο με κάποιες ευχές που τις έγραψε ο ίδιος. Διάβαζε το Άγιο Ευαγγέλιο σε σοβαρές περιπτώσεις, όπως στους τυφλούς, βουβούς, χωλούς παραλυτικούς, δαιμονιζομένους και γινόντουσαν καλά, μόλις τελείωνε την ανάγνωση.

 Πολλοί Χριστιανοί και Τούρκοι είχαν θεραπευθεί, αφού πήραν χώμα από το κατώφλι του κελιού του και αναμιγνύοντάς το με λίγο νερό το έπιναν, πιστεύοντας ότι θα εθεραπεύοντας ότι θα εθεραπεύοντο και η πίστη τους που είχαν στον Άγιο, έκανε το θαύμα. Χρήματα φυσικά δε δεχόταν ποτέ ούτε κι έπιανε στα χέρια του. Συνήθιζε να λέγει «η πίστη μας δεν πουλιέται». Βίωνε ολοκληρωτικά και «έπασχε τα Θεία». Ζούσε με αυταπάρνηση, διότι αγαπούσε πολύ πρώτα τον Θεό και μετά την εικόνα Του, τον Θεό και μετά την εικόνα Του, τον πλησίον.

 Αιματηρούς αγώνες και προσπάθειες κατέβαλε για να διατηρήσει τους συγχωριανούς και τους συμπατριώτες του στην πίστη, για να μην κλονιστούν και αλλαξοπιστήσουν στις χαλεπές εκείνες ημέρες και εποχές, από τις πολλές και διάφορες πιέσεις που δεχόντουσαν από τους Τούρκους, αλλά και από διάφορους προβατόσχημους λύκους, τους προτεστάντες, που προσπαθούσαν να ποιμάνουν την ποίμνη του Χριστού. Το κελί του, μικρό, απέριττο, ευρισκόταν μέσα στον κόσμο. Ζούσε μέσα στον κόσμο, αλλά συγχρόνως κατόρθωνε να ζει και εκτός του κόσμου. Σε αυτό, καθώς και για τα θεία του κατορθώματα, πολύ τον βοηθούσαν οι δύο ημέρες (η Τετάρτη και η Παρασκευή) που έμενε έγκλειστος στο κελί του, προσευχόμενος. Οι οποίες καρποφορούσαν περισσότερο πνευματικά τότε, διότι αγίαζαν και την εργασία των άλλων ημερών. Ώρες έμενε γονατιστός προσευχόμενος στον Θεό για τον λαό Του, που τον είχε εμπιστευθεί στα ασκητικά χέρια του δούλου Του Αρσενίου.

 Η μεγάλη ευαισθησία του Αγίου Πατρός δεν άντεχε να κάνει κανένα κακό στην πλάση. Ιδιαίτερα στα ζώα. Ποτέ του δεν κάθισε σε ζώο να το κουράσει, για να ξεκουράσει τον εαυτό του. Προτιμούσε πάντοτε να βαδίζει πεζός και όπως συνήθιζε ξυπόλυτος. Είχε πάντοτε μπροστά του τον Χριστό που ποτέ Του δεν κάθισε σε ζώο – μόνο μια φορά – και όπως χαρακτηριστικά έλεγε: «Εγώ που είμαι χειρότερος και από το γαιδουράκι, πως να καθίσω σ’ αυτό;»

 Για να κρύψει τις αρετές του από τα μάτια των ανθρώπων και να αποφύγει έτσι τους επαίνους, κατάφευγε σ’ ορισμένες «ιδιοτροπίες». Παρουσιαζόταν σαν σκληρός θυμώδης, οξύθυμος, απόπαιρνε τις διάφορες γυναίκες, που από αγάπη γι’ αυτόν και ευγνωμοσύνη προσπαθούσαν να τον βοηθήσουν, με διάφορους τρόπους, να του μαγειρεύουν και να του στέλνουν φαγητό. Όπως χαρακτηριστικά έλεγε στον πιστό του φίλο και ψάλτη Πρόδρομο τα εξής: «Εάν ήθελα να με υπηρετούν γυναίκες, θα γινόμουν έγγαμος ιερεύς και θα με υπηρετούσε παπαδιά. Τον καλόγηρο που τον υπηρετούσε γυναίκες, δεν είναι καλόγηρος». Όταν ύψωνε τα χέρια του για να παρακαλέσει για κάτι τον Θεό, άρχιζε να τον παρακαλεί προσευχόμενος και φωνάζοντας, «Θεέ μου! λες και ξεκοβόταν η καρδιά του εκείνη την ώρα, και θαρρείς πώς έπιανε τον Χριστό από τα πόδια και δεν του έκανε το αίτημά του.

 Εμείς όπως έλεγαν οι Φαρασιώτες «στην Πατρίδα μας τι θα πει γιατρός, δεν ξέραμε στον Χατζεφεντή τρέχαμε. Στην Ελλάδα μάθαμε από γιατρούς, αλλ’ αν τα πούμε στους εντόπιους, τους φαίνονται παράξενα». Εκτός από τα άλλα του χαρίσματα είχε και το προορατικό χάρισμα. Είχε πληροφορηθεί από τον Θεό, πως θα έφευγαν για την Ελλάδα και έγινε στις 14 Αυγούστου του 1924 με την ανταλλαγή των πληθυσμών. Γνώριζε από προηγουμένως και τον θάνατό του και ότι αυτός θα συνέβαινε σ’ ένα νησί. Η αγία του μορφή συνέχεια σκορπούσε Χάρη και παρηγοριά. Το πρόσωπό του έλαμπε από την ασκητική γυαλάδα, που έμοιαζε σαν το χρώμα του φτιασμένου κυδωνιού. Είχε πια εξαϋλωθεί από τους υπερφυσικούς πνευματικούς αγώνες, που έκανε από αγάπη στον Χριστό, καθώς και από τους πολλούς του κόπους για την αγάπη προς το ποίμνιο του, που το ποίμανε πενήντα χρόνια σαν καλός Ποιμένας.

 Τρεις μέρες πριν την εκδημία του ήλθε η Παναγία, τον γύρισε σ’ όλο το Άγιο Όρος, τα Μοναστήρια, τους Ναούς που τόσο επιθυμούσε να δει και δεν είχε αξιωθεί και του είπε ότι σε τρεις ημέρες θα παρουσιαστεί στον Κύριο, που τόσο πολύ αγάπησε και έδωσε όλο του τον εαυτό σ’ Αυτόν. Έφυγε στις 10 Νοεμβρίου το 1924. Με λίγα λόγια αυτός ήταν ο Άγιος Αρσένιος. Ας έχομε όλοι τις αγίες του Ευχές.

 Απολυτίκιον. Ήχος γ’ Θείας πίστεως. Βίον ένθεον, καλώς ανύσας, σκεύος τίμιον, του Παρακλήτου, ανεδείχθης θεοφόρε Αρσένιε, και των θαυμάτων την χάριν δεξάμενος, πάσιν πάρέχεις ταχείαν βοήθειαν. Πάτερ όσιε Χριστόν τον Θεόν ικέτευε δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

 Φωτοστυγμιότυπα:















Χρόνια Πολλά!
Ο Άγιος Βοήθειά μας!